Aktualności » Budowa korony drzewa
Budowa korony.
Gałęzie drzew iglastych rozmieszczone są wieńcami, w regularny odstępach, wzdłuż strzały, tworząc tzw. okółki. Wyjątek stanowi modrzew, które; I gałęzie są nieregularnie rozmieszczone na strzale. W miarę wzrostu drzewa na wysokość ęzie uformowane w wieku młodocianym zamierają (brak światła) i odpadają, pozo-rstawiając po sobie okółkowo rozmieszczone sęki; są one zarośnięte i niewidoczne w czę-; ści odziomkowej, a występują na zewnątrz w wyżej położonych częściach strzały. Z postępem wieku dolna część drewna oczyszcza się z gałęzi, a korona przesuwa się w górę : strzały.
Drzewa iglaste mają budowę korony i rozmieszczenie sęków bardziej regularne niż : drzewa liściaste, których pień, w pewnej wysokości nad ziemią, rozgałęzia się w kilka grubych konarów. W celu wyhodowania drzew regularnie ukształtowanych, o bezsęcz-f nych kłodach odziomkowych, trzeba utrzymywać drzewostany w odpowiednim zwarciu. i;Prócz tego w młodych drzewostanach iglastych można stosować podkrzesywanie. Zabieg polega na starannym obcięciu dolnych gałęzi do wysokości 6-10 m na doboro-iwych drzewach, które powinny utrzymać się w drzewostanie do wieku rębności. W wy-Iniku podkrzesywania otrzymuje się przy wyrębie drzewostanu kłody odziomkowe o sze-fkokiej, wolnej od sęków strefie obwodowej. Zabieg ten jest konieczny w odniesieniu do ąkiimatyzowanej w naszych, lasach daglezji (Bseudotsuga menziesii Franco). Jej drewno ; jest bardzo trwałe, wskutek czego proces gnicia i odpadania obumarłych gałęzi (oczysz-| czanie się strzał) przebiega powoli j. w chwili wyrębu niepodkrzesanego dojrzałego drzewostanu otrzymuje się dłużyce ugałęzione na całej długości. Nadmierna sękatość obniża poważnie jakość drewna.
Stosunek pnia do korony.
Pień stanowi główną oś drzewa. Jeżeli przebieg pnia jest widoczny od szyi korzeniowej do wierzchołka, a korona jest mniej więcej symetrycznie rozmieszczona wzdłuż pnia, wówczas pień określamy nazwą strzały. Strzała jest wyraźnie wykształcona u drzew iglastych.
Jeśli pień na pewnej wysokości nad ziemią przechodzi w silnie rozwinięte konary i gałęzie, a dalszy jego przebieg w koronie nie jest wyraźny, wówczas nazywamy go kłodą. Kłody występują u drzew liściastych.
Istnieją odchylenia od tego podziału. I tak np. pień olchy jest zazwyczaj wyraźnie zaznaczony aż do wierzchołka, podobnie jak strzała u drzew iglastych, sosna natomiast, rosnąc na otwartej przestrzeni, wytwarza gałęzistą koronę, wśród której strzała zatraca dominujący charakter i upodabnia się do kłody drzew liściastych.
Użytkowa wartość poszczególnych drzew zależy w dużym stopniu od wzajemnego stosunku miąższości drewna pochodzącego z pnia i z korony. Im mniejszy udział drewna gałęziowego, tym wyższa wartość techniczna drzewa.
U drzew młodych (mała objętość pnia) udział drewna gałęziowego jest większy niż u drzew dojrzałych. Wraz z wiekiem rośnie przewaga drewna pnia. W dojrzałych do wyrębu drzewach iglastych udział drewna strzały waha się w granicach 65-90%, najczęściej wynosi ok. 80%; w drzewach liściastych wynosi 50-90%. Drewno gałęziowe i korzeniowe stanowią 5-25% miąższości drzewa.