Aktualności » Działanie temperatury na rozwój grzybów
W warunkach oddychania tlenowego dużą rolę w rozwoju grzybów odgrywa powietrze. iść zawartego w drewnie powietrza i możność jego dopływu zależy od wilgotności ma. Przy dużej wilgotności pory drewna są wypełnione wodą; w miarę spadku wil-Itności miejsce wody zajmuje powietrze. Grzyby potrzebują do swego rozwoju zarówno )dy, jak powietrza; układ woda—powietrze musi spełniać określone warunki ilościo-ność i wynikający stąd niedobór powietrza w drewnie. W wilgotnym stanie ochronnym znajduje się drewno składowane w wodzie, a na składowiskach lądowych drewno zraszane. Nasiąkliwość związana jest z gęstością drewna. Wobec tego podany wzór uzależnia [pośrednio wilgotność stanu ochronnego od ciężaru właściwego drewna.
Temperatura i światio. Grzyby występujące na drewnie rozwijają się najlepiej w umiarkowanej temperaturze zawartej w przedziale 20-30° C. Odchylenia w dół lub w górę od temperatury optymalnej powodują wydatne obniżenie szybkości wzrostu strzępek grzybni fua długość.
Maksymalne i minimalne temperatury, przy których grzybnia jeszcze wykazuje rozbrój, różnią się znacznie od temperatury optymalnej; zależą one w dużym stopniu od gatunku grzybów.
W niskich temperaturach grzybnia przechodzi w stan przetrwalnikowy; rozwój staje, lecz grzybnia nie zamiera. Większość grzybów wytrzymuje mrozy zimowe bez łzkody dla dalszego rozwoju. Świadczą o tym grzyby domowe, wegetujące przez dzie-iiątki lat w nieogrzewanych kościołach i budynkach zabytkowych, w których temperatura pada zimą do kilkunastu stopni poniżej zera.
Grzyby występujące na żywych drzewach lub na składowanym drewnie wytrzymują |ez szkody stosunkowo wysokie temperatury; pierwsze objawy zahamowania ich roz-yoju występują w temperaturze 30-34° C. Grzyby domowe odznaczają się większą wraźliwością, na przykład rozwój stroczka łzawego (Memlius lacrymans (Wulf.) Fr.) zaczyna słabnąć już w temperaturze 26-27° C.
Działanie podwyższonej temperatury przez odpowiednio długi okres powoduje śmierć grzybni. Im większa jest rozpiętość między zastosowaną temperaturą a maksymalną temperaturą warunkującą istnienie danego gatunku, tym krótszy czas wystarcza do za-bicia grzyba. Odporność na działanie wysokiej temperatury jest w dużym stopniu za-leżna od względnej wilgotności powietrza. W suchym powietrzu grzyby wykazują większą odporność niż w powietrzu wilgotnym. Najbardziej wrażliwy jest stroczek łzawy, który w temperaturze 40° C ginie w suchym powietrzu po upływie 15 minut. Inne gatunki są bardziej odporne. Do zabicia grzybni siatkowca płotowego (Lenzites sepiaria (Wulf.) Fr.) potrzebne jest działanie temperaturą 70-90° C w suchym powietrzu przez 3 dni; w wilgotnym powietrzu wystarczy działanie temperaturą 55°C przez 12 godzin. Praktycznie można mieć pewność, że drewno poddane działaniu temperatury 65° C przez okres nie krótszy niż 15 minut będzie wolne od grzybni. Przy wyższych temperaturach okres sterylizacji jest cdpowiednio krótszy. Sucha sterylizacja, stosowana przy suszeniu drewna w suszarniach, niszczy grzybnię, lecz nie daje gwarancji zniszczenia zarodników przetrwalnikowych; mogą one przetrwać suche warunki termiczne, które dla grzybni są zabójcze. Parzenie drewna (działanie wilgotną parą o temperaturze ok 100° C), stosowane jako zabieg konserwacyjny, daje większą pewność całkowitej sterylizacji drewna (zabicie grzybni, zarodników, owadów i komórek miękiszowych).
Bezpośredni dostęp światła wpływa ujemnie na grzybnię; jej rozwój przebiega w drewnie prawie w ciemności. Pełne naświetlenie światłem rozproszonym powoduje zahamowanie wzrostu, a nasłonecznienie działa na grzybnię zabójczo. Do wytworzenia owoc-ników potrzebny jest natomiast dostęp ograniczonej ilości światła. Przy braku światła? większość grzybów wytwarza owocniki zniekształcone, pozbawione normalnej obłoczni. Są one zupełnie płonne lub wytwarzają zarodniki w ograniczonej ilości.