Aktualności » Określenie
Mianem drewna określa się surowiec otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty.
Wynika stąd potrzeba odróżnienia drzewa, jako żyjącej rośliny drzewiastej, od wyprodukowanego z niej surowca — drewna.
W ujęciu historycznym drewno stanowi materiał stosowany od niepamiętnych czasów na opał, w budownictwie, w codziennym życiu człowieka i w sztuce.
Na ziemiach polskich, w dobie wczesnohistorycznej, budowle wykonane z materiałów innych niż drewno były rzadkością. Dopiero Kazimierz Wielki zostawił jako dzieło swego życia Polskę murowaną. Sformułowanie to dotyczyło miast i grodów, klasztorów i kościołów. Wieś była dalej drewniana i w znacznej części jest drewniana do dzisiaj; w 1965 roku domy drewniane stanowiły na wsi 55% ogólnej liczby budynków.
Drewno różni się od innych materiałów budową.
Stanowi ono zespół komórek, które były częścią składową żyjącego organizmu drzewnego. Właściwości techniczne i kierunki zastosowania zależą od rozmieszczenia, struktury i chemicznej budowy komórek, z których drewno się składa.
Drewno stanowi — obok węgla, żelaza i ropy — surowiec, od którego w dużym stopniu zależy rozwój gospodarczy. Szerokie możliwości stosowania — od budownictwa, przez papier i odzież, do pośredniego żywienia człowieka — stawiają drewno w rzędzie surowców, które nie odstępują człowieka w ciągu całego życia, od kolebki do grobu. Produkowany z drewna papier służy do przenoszenia i utrwalania myśli ludzkiej, a zużycie papieru, liczone na głowę mieszkańca, stanowi miernik cywilizacji i kultury narodów.
Mimo rozwoju techniki drewno zachowuje pozycję surowca o szerokich możliwościach stosowania. Świadczy o tym stały wzrost zużycia i rosnące systematycznie światowe ceny drewna. Dążenie do zastępowania innymi materiałami jest w głównej mierze następstwem rosnącego niedoboru i konieczności oszczędnego gospodarowania deficytowym surowcem. Wysoka wartość drewna wiąże się z jego budową, z której wynikają jego wady, spotykane w innych materiałach zalety. Dzięki porowatej budowie i systemowi si kroskopowych kapilar drewno ma dużą wytrzymałość przy małym ciężarze właści Dzięki temu spełnia warunek lekkości i w wartościach względnych (wytrzymałoś dzielona przez ciężar właściwy) jest równie wytrzymałe jak stal; równocześnie odz się niskim przewodnictwem ciepła i głosu. Przewodnictwo cieplne ściany^drewnianej: runku prostopadłym do włókien jest 4 razy mniejsze niż ściany z cegieł, 5 razy mniejs ściany z betonu i 10 razy mniejsze niż ściany z kamienia; dzięki temu ściana drew; może być kilka razy cieńsza od równowartościowej Ściany z innych materiałów. V wości izolacyjne porowatych tworzyw drzewnych są znacznie wyższe niż drewno.
Inną zaletę stanowi łatwość obróbki. Do cech ujemnych należy zaliczyć dużą skopijność i związane z nią zjawiska kurczenia, pękania i paczenia się drewna, tru konserwacji, małą trwałość oraz wady związane z morfologiczną budową drzew. obróbkę i przerób można ograniczyć wady i otrzymać materiały o ulepszonych wościach (sklejka, drewno warstwowe, płyty drzewne).
Bezcenną cechą drewna, której nie posiadają surowce kopalne jest możność lowania go w sposób ciągły, bez wyczerpywania zasobów. Osiąga się to przez
dłowe pozyskiwanie masy drzewnej bez naruszania potencjału produkcyjnego.
zapewnia ciągłość użytkowania zasobów leśnych. Właściwości drewna oraz jego przydatność do celów technicznych zależą od cech anatomicznych, od chemicznej budowy drewna oraz od submikroskopowej struktury błon komórkowych. W miarę postępu technicznego i rozwoju cywilizacji wielkoprzemysłowej drewno nie traci znaczenia, powstają natomiast nowe technologie i zmieniają się kierunki jego stosowania.